Staffy is een Amerikaanse staffort dame die we op 4,5 jarige leeftijd uit het asiel haalde. Ze was erg onzeker en angstig voor mensen die over haar heen bogen en te enthousiast waren. Ze begon dan te grommen en dook in elkaar. Het advies: negeren. Dit gaat prima. Ook de regel bewegen, discipline en genegenheid moesten we goed in de gaten houden.
Omdat ze zo onzeker is trok ze mij alle kanten op; stuk naar voren, opzij, ik had geen arm meer over van het corrigeren, wat niet hielp. Van alles geprobeerd, anti trektuig, neusriempje, ketting, heel veel belonen, niets hielp.
De lol om flinke stukken te lopen was er wel af. Ze had de neiging mij te moeten beschermen tegen andere honden omdat ik haar te weinig leiding gaf. Toen ze op een keer uitviel naar een persoon op de fiets (normaal met hond maar nu zonder) was voor mij de maat vol: hier moest iets aan gedaan worden.
Via via kwamen we bij Rogier. Naast zijn rustige uitleg over waarom gedraagt ze zich zo, en kijken naar ons eigen gedrag; wat mag wel en niet in huis. Nadat we meer regels hadden gesteld liep Staffy van het ene op het andere moment rustig mee, en kan ik nu weer heerlijke kilometers maken!
Rogier nogmaals onze dank voor je hulp. Ik heb je naam al aan diverse mensen doorgegeven want die spreken mij aan; ze was zo onhandelbaar en moet je nu zien, zo wil ik mijn hond ook! Geweldig toch! Ik loop nu met trots overal met haar naar toe. Kortom een verademing.
Fam. Hulsbeek
