River begon uit te vallen naar grotere honden voornamelijk reuen. Wat eerst een incident was werd op een gegeven moment een patroon. Daarnaast begon River erg beschermend te worden naar ons. Hij “regelde” het als er in zijn ogen gevaar dreigde. Zo corrigeerde hij vrij hardhandig een labradoedel die oma bijna omver liep en ging hij grommen als mannen te dichtbij mij kwamen lopen. Toen River echter uit viel naar een kindje wat op een step redelijk hard op onze zoon kwam af rijden besloten wij dat ondanks alle training die we gedaan hadden er toch iets helemaal mis was. We wisten niet goed wat het gedrag veroorzaakte en waren daardoor zelf niet in staat het gedrag te veranderen. Na even zoeken op internet kwamen we uit bij Rogier van Create Balance. De website sprak ons aan en zeker ook dat hij zijn opleiding in Amerika had gevolgd bij Cesar Millan.
Het was fijn dat Rogier na onze toch wel bezorgde en iet wat gestreste mail vrijwel meteen reageerde. Een afspraak was zo gemaakt. Toen Rogier langs kwam nam hij eerst de tijd om goed te luisteren en onderzoek te doen naar de problematiek waar wij tegen aan liepen. Binnen een half uur wist Rogier eigenlijk al wat speelde. Toen wij later samen met Rogier buiten liepen werd het verhaal helemaal duidelijk en bevestigd. Tijdens een wandeling waarbij Rogier erg lette op ons gedrag en dat van River bleek dat onze hond steeds bezig was ons te beschermen en daar dus behoorlijk in door sloeg.
De oorzaak lag voornamelijk bij mij. River kwam precies op het goede moment in mijn leven. Mijn vader was net overleden en River was mijn steun en toe verlaat tijdens de moeilijke rouwperiode. River voelde mijn verdriet en kwam steeds bij mij liggen. En iedere keer vond ik dat heerlijk en beloonde hem door hem aandacht te geven, te knuffelen enzovoort. Langzaam begon River steeds veeleisender te worden. Hij legde zijn kop op mijn schoot en als ik niet door ging met aaien sloeg hij met zijn poot op mijn been of hij begon zielig te piepen. Schattig vond ik en weer kreeg hij knuffels. Wat ik niet in de gaten had was dat ik allang geen roedeleider meer was, ook al dacht ik van wel…. River bepaalde waar en wanneer hij aandacht kreeg. Hij nam het initiatief en ik vond dat prima en beloonde dat ook nog. En dat was precies wat buiten ook gebeurde…hij nam de leiding hij regelde het…letterlijk.
Om Rivers gedrag te veranderen moest ik veranderen. Knuffelen moest op mijn voorwaarde gaan gebeuren en niet meer op die van hem. Ik moest bepalen of ik hem in mijn persoonlijke ruimte wilde laten komen.
Rogier zei heel treffend; “Als je man continu naast je wil zitten en als je niet reageert zou gaan zeuren en piepen wat zou je dan doen?” Logisch zei ik “weg sturen”.
Ik zeg niet dat het makkelijk was want diep in mij voelde het een beetje alsof ik mijn hond afwees. Maar ik wist dat Rogier een punt had dus iedere keer als hij op mijn voeten ging liggen of zijn kop op mijn schoot legde zei ik hem op zijn plaats te gaan liggen. Ik nodigde hem daarna, als ik dat wilde, zelf uit. Ik geloof dat het vooral voor mij moeilijk was. Ik had River nodig maar hij gedijt veel beter bij deze helderheid. River was binnen twee dagen veel rustiger. Hij houdt nu gepaste afstand en is relaxed en onderdanig.
Natuurlijk knuffel ik hem nog maar wanneer ik wil. Hij heeft niet meer uitgevallen tegen andere honden. Het lijkt magie maar is eigenlijk zo logisch. Hij hoeft het nu niet meer te regelen dat heeft hij lang genoeg gedaan. Hij mag op mij vertrouwen en dat geeft aan alle kanten rust.
Dank je wel Rogier voor dit belangrijke inzicht!
