Tot onze grote verbazing blafte Kyra maar een paar keer toen Rogier binnenkwam en daarna was het stil. Ik weet niet wat het precies is, maar als hij binnenkomt, daalt er al een bepaalde rust over mens en dier.
We hebben een tijdje gepraat en adviezen en tips gekregen. Daarna zijn we gaan wandelen, Bas, de hond van Rogier liep ook mee. Bas is een hele stabiele hond en was een grote steun voor Kyra. Ze konden het ook prima met elkaar vinden. Rogier leerde ons hoe we het beste met Kyra konden lopen. De wandeling ging heel relax en goed, het was niet te geloven in zo’n korte tijd.
Toen we weer thuis waren, ging Rogier naast Kyra zitten en hij kon haar aaien en knuffelen en waren ze de beste vriendjes. Dit had dus nog nooit een iemand in zo’n korte tijd voor elkaar gekregen. Maar we gingen niet over een nacht ijs. We lieten een buurman komen, die Kyra niet kende. En met een paar tips kon de buurman zonder blafconcert gewoon op de bank plaatsnemen en met ons in gesprek gaan.
De dagen erna is het op een enkel klein foutje na heel goed gegaan. We gaan met een gerust hart door met de tips en adviezen en genieten met volle teugen van onze heerlijke lieve Kyra.
Rogier, bedankt voor alles, je bent een topper.
